होलिका दहन

हिरण्यकशिपू, आपला मुलगा प्रल्हादची विष्णूवरील भक्ती थांबवू न शकल्याने, आपली बहीण होलिकाची मदत घेतो, जिला अग्नीत न जळण्याचे वरदान प्राप्त होते. ती प्रल्हादला मांडीवर घेऊन चितेवर बसली. वरदान निष्फळ ठरले, वृत्तांतांनुसार ते तेव्हाच काम करत असे जेव्हा ती एकटीच अग्नीत प्रवेश करेल आणि होलिका जळून गेली तर प्रल्हाद सुरक्षितपणे बाहेर आला.

चौकात किंवा मोकळ्या मैदानावर आधीच एक चिता बनवली जाते, ज्यावर होलिकाचा पुतळा ठेवला जातो. सूर्यास्तानंतर ठरलेल्या मुहूर्तावर ती पेटवली जाते, वेळ महत्त्वाची असते आणि भद्रा काळात ती टाळली जाते, ज्यामुळे कधीकधी ती मध्यरात्रीच्या पलीकडे जाते. लोक त्याची प्रदक्षिणा करतात, धान्य आणि नारळ अर्पण करतात आणि निखाऱ्यांवर नवीन पीक भाजतात.

आगीत भाजलेले नवीन पिकाचे धान्य आणि हरभरे. दुसऱ्या दिवसासाठी गुजिया, मालपुआ, थंडाई आणि दही वडा तयार केले जातात.

ब्रज, मथुरा, वृंदावन, बरसाना येथे. संपूर्ण हंगाम मोठा आणि प्रसिद्ध असतो, ज्यामध्ये बरसानाची लठ्ठमार होळी असते. बंगालमध्ये यासारखीच डोल पौर्णिमा आहे, जी होळीच्या जाळण्यापेक्षा कृष्ण आणि राधेशी अधिक संबंधित आहे. दक्षिणेकडे हे सण बहुतांशी साजरे केले जात नाहीत.